“İl Gider Töre Kalır” sözü; dönem dizileri için replik değil, Türk milletinin büyük yıkımlar sonrasında yeniden dirilişinin, varoluş formülüdür.
Tien-Şan’dan dünyaya yayılan milletlerin ortak paydasını anlatan sözün çekirdeği Töre’dir.
Türk töresi…
Beylikler, devletler, imparatorluklar yıkılır, kalıcı olan, çekirdek yani tözdür. Her yıkımdan sonra diriliş, yeniden daha güçlü kuruluş, bozulmadan korunan özle ilgili.
Kutsal kitapta, ölümden sonra yeniden diriltilme betimlemelerinde, yüce Allah ne güzel anlatıyor! Özetle diyor ki; Kuruyan, çölleşen toprağın yağmurlarla yeniden hayat bulduğunu görmüyor musun ey akıl sahibi insan… Yağmurla toprak nasıl canlanıyorsa, insan da ikinci ve son defa böyle diriltilecek diyor.
Çekirdeği toprakta olan zamanı gelince yeniden filizlenecek. Toprağa giren ilk haliyle yeşerecek.
İyiler her zaman iyi için, kötüler de cehennem için tekrar ve son defa yaratılacak; bedenin ilk kaynağından, yani topraktan.
Türkün Töresi… Kutsanmış şifre.
Etnisiteyle millet yaratma fikri, Siyonizm’in faşizan vahşetinden başka bir şey peydahlamadı tarihin kucağına.
Bugünün İsrail’i, dünün Hitler Almanya’sı gibi.
Irksal saiklerle millet olunamıyor. Oldurulmaya çalışılan, kısa ömürlü canavarlar, kan gözyaşı ve facia üretiyor.
Bir atom çekirdeği misali, elektronlar gibi birçok kavmi bir ülkü etrafında toplayacak, onu kendi çevresinde pervane yapacak bir şey lazım. Oda sağlam bir töre.
Gerçeği görenler de var elbette…
Son yüzyılın en büyük Türk lideri; Mustafa Kemal Atatürk gibi.
Temelinde ortak, tarih, dil, ahlak, kültür ve yazılı veya yazısız hukuk birlikteliği olan milletleri bir araya getirip, Türk Ulus devletini oluşturma başarısının kökü, törede bilirlik ve paylaşım da adaletti.
Gördü, uyguladı ve başardı…
Türk’e böyle Ata olunurdu ve oldu!
Oğuz Kolunun, Kınık Boyundan Selçukluya, Kayı Boyunun Osmanlıya dönüşümünü sağlayan şey kadim Türk töresiydi.
İşi sadece kafatasçılığa veya dine bağlayıp, Arap felsefesinden ilham almaya çalışmak ve bu ilhamı büyük Türk İmparatorluklarına temel dayanak yapmak gerçeğin inkârı. Çünkü Türk milleti özde laiktir. Adalet duygusu törenin özü ve hatta kendisidir.
Bu bölümün sonunda bir hatırlatma yapıp meselenin günümüze bakan yönünden devam etmek istiyorum.
Tartışma konusu olan tarihi meselelerden birisi Moğolların ve Cengizhan’ın Türk olup olmadığı. Aslında yanıtı yüzyıllar önce verilmiş bir sorudur bu. Aynı töreden beslenen kavimlerin tarihe düşecekleri not, Türk’te olsa Moğol’da olsa aynı olacaktı.
Farklı onlarca kaynaklardan beslenen ırmakların kökenine isim aramak akıl karı mıdır?